De eerste Paranthropus werd in 1938 in Kromdraai gevonden door een schooljongen, Gert Terblanche, die het fossiel aan Robert Broom liet zien. Robert Broom was een fossielenjager, hij had twee jaar eerder het fossiel van de eerste volwassen Australopithecus africanus gevonden en was op zoek naar meer bewijs voor zijn stelling dat deze aapachtige wezentjes wel degelijk de voorouders van de mens waren. Broom's Paranthropus robustus had grote kaken en enorme kiezen, maar hij was tweebenig.
 

Paranthropus was echter voor de meeste geleerden niet afwijkend genoeg om een eigen geslachtsnaam te krijgen, hij werd omgedoopt tot Australopithecus. Een dikke 20 jaar later vond Mary Leakey in de Olduvai Gorge, ook een robuuste hominide. Deze Australopithecus boisei was mogelijk nog robuuster dan de robustus fossielen. De laatste robuuste Australopithecus soort werd ontdekt door Alan Walker. De zwarte schedel (Black Skull) was robuuster dan alle fossielen die tot dan toe ontdekt waren. Deze schedel hielp de robuuste Australopitheken hun eigen geslachtsnaam terug te winnen: Paranthropus.
 

De Paranthropen leefden waarschijnlijk van harde noten en wortels. Hun gebit en kaken wijzen er op dat zij zeer goed konden kauwen. Op hun schedel loopt een extra rand waar de kaakspieren aan vast zaten, alles op hun schedel was aangepast om krachtig te kunnen kauwen. De Paranthropen worden gezien als een zijtak in onze evolutie.